ช่วงเช้าผมจะมีโอกาสบ้างที่จะไปกินข้าวเช้าแถวบ้าน...

เกือบทุกร้านที่ผมเลือกเข้าไปกินจะต้องมีหนังสือพิมพ์อยู่ในร้านเสมอ...

เพราะมันจะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้อ่านข่าวแบบที่ไม่ต้องอ่านจากในเน็ต...
(ทีวีมีในบ้านไม่ค่อยจะได้ดูเพราะไม่ค่อยจะอยู่ข้างล่างเลยครับ)

แน่นอนว่าช่วงนี้กระแสข่าวเกือบทุกหนังสือพิมพ์คงไม่พ้นเรื่องของ...

ลูกแพนด้า...

ซึ่งหัวข้อข่าวก็พาดวนเวียนเกี่ยวกับสุขภาพของลูกแพนด้าเกือบทุกฉบับ...
ซึ่งจริงๆใจความมันก็มีเท่าหัวพาดข่าวน่ะแหละ...

แต่ไฉนเนื้อข่าวข้างในให้อ่านต่อมันถึงได้เยอะนัก...
คืออะไรก็ตามขอให้มีคำว่าแพนด้าอยู่ในข่าวนั้นก็จะถูกจับมารวมไว้ในข่าวหน้าข้างในทันที...

เรียกว่าเราจะได้ติดตามความเป็นไปของแพนด้ากันได้อย่างต่อเนื่องกว่า
รับรู้ความเป็นไปของญาติที่อยู่ต่างจังหวัดซะีอีก...

ต่างกับเมื่อสองอาทิตย์ก่อน...

ข่าวเคอิโงะมีจนเรียกว่าเหมือนดู reality show กันเลยทีเดียว...
ข่าวเคอิโงะที่ใครๆเห็นจนหมั่นใส้ปนสงสารน้องเค้า...
ข่าวที่จากเรื่องเด็กตามหาพ่อกลายเป็นมหากาพย์ไปสามอาทิตย์กว่าๆ...
ข่าวที่เรียกว่าปั้นเด็กที่ไม่รู้จักกลายเป็นดาวเด่นจนต้องซื้อลิขสิทธิ์ชีวิตไปเขียนเป็นการ์ตูน...

ตอนนี้ข่าวนี้มันไปไหนแล้ว...

ไม่ใช่ค่อยๆหายไป... แต่หากหลังจากแพนด้าคลอดลูกเสร็จ...
เรียกได้ว่าข่าวนี้หายจากหนังสือพิมพ์ไปเลย...

แล้วคนที่เค้าติดตามข่าวนี้มาจนเกือบจะติดแล้วล่ะ...

เท่าที่สังเกตสื่อไทยมักเป็นแบบนี้ประจำ...

ข่าวไหนที่เป็นข่าวหากินก็แห่กันไปทำจนเกร่อ...
ข่าวไหนที่เป็นข่าวหากินก็ทำกันให้มันเลี่ยนจนเบื่อหน้าหนังสือพิมพ์ไปเลย...
ข่าวไหนที่เป็นข่าวหากินใหม่ก็ทำให้ข่าวหากินเก่าถูกบดไปจนไม่เหลือแม้ซอกข่าวให้ติดตาม...
แล้วทางเลือกของคนบริโภคข่าวมันหายไปไหนหมด...

ทุกวันนี้ถ้าไม่ได้อ่านข่าวทางอินเตอร์เน็ต...
เราคงถูกภาพซ้ำๆซากๆโผล่มาจนทำให้หลงเชื่อเป็นกระแสวันต่อวันไปเรื่อยๆ...
จนบางทีข่าวก็เปรียบเสมือนอาหารเช้า กลางวัน เย็นของคนเกินครึ่งประเทศกันเลยทีเดียว...
แล้วหากเราบริโภคข่าวที่ถูกป้อนข้อมูลด้านเดียวเรื่อยๆ...

ก็จะเกิดการอาเจียนเป็นข่าวนั้นๆ...

เช่นทุกๆเช้าเราบริโภคข่าวเรื่องๆหนึ่งมาซักอาทิตย์หนึ่ง...
สักวันหนึ่งเราก็ต้องมีการเอาข่าวนี้มาเล่าถกกับคนที่อ่านข่าวเหมือนกัน...
หรือคนอื่นที่ยังไม่ได้อ่านข่าวจนเป็น Talk of the town ไป...
นี่คือสิ่งที่สื่อฯต้องการให้เป็นฯ...

ข่าวที่เผยให้เห็นข้อเท็จจริงเพียงด้านเดียวโดยที่ไม่ได้ให้มุมมองด้านอื่นๆเลย...

แล้วการพัฒนาทางความคิดของผู้บริโภคสื่อมันจะได้อะไรบ้างเนี่ย...

หรือบ้านเมืองมันไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าการมานั่งดูลูกแพนด้าทั้งวันอีกแล้ว???

ปล.จำได้ว่าข่าวช้างไทยออกลูกมันยังไม่ดังเป็นกระแสน่าสนใจขนาดนี้เลย...

ปล2. ถ้าผมอยากตามหาแฟนญี่ปุ่นที่หนีกลับประเทศไปนี่จะดังเหมือนเคอิโงะไหม...
แฟนชื่อมาริโกะ ชิราอิชิ... ใครเจอช่วยบอกเธอด้วยนะ...

edit @ 5 Jun 2009 21:44:52 by yingheng

Comment

Comment:

Tweet

แอบตกใจเลยค่ะ คุณแฟนเค้าซิ่วมาจากถาปัด ศรีปทุมซะด้วย อิอิ

#10 By EinniF™ on 2009-06-13 00:28

เห็นด้วยเลยค่ะ

นึกจะหายก็หาย
นึกจะทำก็ทำจนเว่อร์

ทำไมพวกข่างฆาตรกรรมไม่ติดตามคดีมั่งน๊า

#9 By EinniF™ on 2009-06-08 11:00

อรูี๊ย๊ยย

รดน้ำเพลิน

ดอกไม้บ้านเลย

open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#8 By Tammada on 2009-06-08 03:51

ปิดเทอมใหญ่มีนาผมจะไปดูหน้าค่าตาลูกมัน

#7 By เซี่ยหมิง on 2009-06-06 08:05

น่าคิดครับ เด็กไทยออกจะตั้งเยอะเนอะ ดั๊นไม่สนใจ
อีกอย่าง...
กลัวว่าเคอิโงะจะเป็นลูกเมียน้อย สมมติว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ อยากจะรู้ว่าคนที่เป็นเมียหลวงจะรู้สึกอย่างไร ที่จู่ๆ วันหนึ่งมีเด็กที่ไหนไม่รู้ โทรข้ามประเทศเพื่อขอคุยกับพ่อ อ่ะจ๊าก....
แพนด้ามาแรงแซงโค้ง

เคอิโงะหายไปกับสายลม

พร้อมกับเด็กอื่นๆ ที่ออกมาตามหาพ่อ

ข่าวเงียบก็หมดประโยชน์

angry smile angry smile

#5 By Tammada on 2009-06-06 00:53

จริงๆผมรู้สึกว่าเคอิโงะเป็นของเล่นของสื่อ
เหมือนสื่อจะเห็นใจ สงสารเด็ก แต่ความจริงหวังกระชากเรตติ้ง

ถ้าไม่นับคนอย่างเราที่คิดว่าสื่อมันเห็นแต่ได้
ก็คงเรียกว่า win-win เพราะเคอิโงะก็ได้เจอพ่อ
แถมดัง ได้ตังอีกตะหาก สื่อก็ได้เรตติ้งกันไป!

#4 By Sharpen_Thought on 2009-06-05 21:55

ยินดี้ ยินดีจ้าาาาาา

แวะมารดน้ำให้นะ

ดอกไม้จะได้บานนนน

question

#3 By Tammada on 2009-06-05 21:02

คนไทยขาดๆเกินๆตลอดละ



ดีแล้วเน้อที่คิดได้ เลยมีเวลามานั่งบ่นเนี่ยbig smile

#2 By Paa orKant on 2009-06-05 20:51

การพัฒนาการของผู้อ่านมันเป็นเรื่องไกลตัวนะครับ
แต่การขายข่าวให้ได้เยอะเนี่ยแหละเรื่องใกล้ตัวsad smile
วิสัยทรรศ์ไทย ทำไมเป็นแบบนี้ได้ก็ไม่รู้....เฮ้อ

#1 By XEGXEF on 2009-06-05 20:35